خانه ای ساخته ایم سایبانش همه عشق زیر پافرش غرور و حصارش همه تکرار صفا ما در این جمع لطیف لطف دیدار تو را می طلبیم
------------------------ ------------
باران باش و ببار نپرس پياله هاي خالي از آن کيست . . .
----------------
روی این خاک تیره برخی، لشکر جنگاوران را بهترین میدانند برخی دیگر صف سربازان پیاده را و باقی دریایی از کشتیهای جنگی روانه را من اما میگویم هیچ چیز زیباتر و با شکوهتر نیست از نگاه آن که دوستش میداری.
کاش مرغکی بودم و دور از نظرهای کسان
پرواز می کردم، کاش نغمه ای بودم که زمانی می شنوند و فراموشش نمی کنند. کاش سایه
ی لاله ای بودم و با وزش باد می لرزیدم. کاش انعکاس کلام محبت بودم که به هر چیز
در جهان هست می ارزد. کاش خاطره ی امیدی بودم که در انتظارش هستند و آرزویی که در
هوایش دقیقه شماری می کنند.
" کریستینا روستی "
+
نوشته شده در شنبه 25 آبان1387ساعت 13:21 توسط hamid
|